Blog

Onze eerste repetitie van het nieuwe jaar.   Gelukkig was het winteroffensief vanmorgen even wat milder, zodat we met onze vier- twee- of geen-wieler veilig in de Platanen geraakten.

Het is toch altijd een beetje speciaal, de eerste repetitie van een nieuw werkjaar.  Tijd om elkaar het beste toe te wensen, en voor ons zijn er eigenlijk twee belangrijke items, die voor de eerste plaats strijden :  een goede gezondheid, en dat we nog veel samen mogen zingen.  Ook langs deze weg onze beste wensen aan al onze leden die, om wat voor reden dan ook, er vandaag niet bij konden zijn.  

Vandaag namen we de tijd om op ons gemakje verder te werken aan de liedjes van vorige week.  Heel veel liedjes kwamen er zo niet aan bod, des te meer omdat we tijdens (en na) de pauze namen om het glas te heffen op het nieuwe jaar.  Grappig dat er ineens een buffet klaar stond voor vijf keer zoveel volk.  We hebben ons best gedaan.  Dank aan iedereen die dit lekkers mee aansleurde ….

Leuk ook dat Erik,  onze secretaris, even kwam binnewippen.  Hij zong niet mee,  maar genoot van volle teugen van ons gekweel.  Karen was er vandaag ook niet bij.  Waar de meeste van ons met volle teugen genoten van die prachtige dagen met sneeuw, kwam Karen ongelukkig ten val.  We wensen haar (met een kaartje en langs deze weg) een voorspoedig herstel.  Ik vind het fijn dat we Jerry toch zo ver kregen, dat hij ook zijn naam op het kaartje schreef. 

Tot de volgende keer dan maar…

Foto’s : Noek en Frieda    Verslagje : Marc 

De laatste repetitie van 2025,  en dat zo mooi tussen de feestdagen.  Wie had gerekend op een magere uitkomst kwam dit keer bedrogen uit.  En vandaag was ook Jerry van de partij,  hij kwam de tenoren/bassen versterken.

Op het programma een mix van nieuwe en oud, waarbij de wijzer van ‘nieuw’ wel heel hard doorsloeg voor onze nieuwe leden :  bijna alles nieuw voor hen.

     

We namen de tijd om aan onze liedjes te werken,  want zelfs voor de oude rotten is het niet slecht om een stapje terug te zetten,  en waar nodig een beetje bij te schaven…..

We zongen :  Amar es entregarse, Bella ciao, twee meisjes,  Lolo mi boto, Epo i tai tai, en Hönsafötter.  Ons Zweedse afsluitlied bij het oefenen weliswaar zonder het gekakel, maar op het eind van de repetitie met alles erop en eraan :-). Ik stuur de mp3’s die bij deze liedjes hoen nog naar jullie door !

     

We zien elkaar terug in het nieuwe jaar,  en wel op zaterdag 10 januari.  En dan nemen we zeker de tijd om 2026  feestelijk te starten met een drankje en een hapje ….  Maar zingen doen we natuurlijk ook !

Foto’s : Noek     Verslag : Marc

 

Vandaag was een bijzondere repetitie.

Met een kleiner aantal leden dan gewoonlijk begonnen we er om 10 u aan.

Marc had weer een stevig aantal liedjes voorzien en een nieuwe methodiek. Met enige weerstand leerden we een nieuw lied zonder partituur. We moesten vooral goed luisteren. Het ging om een Palestijns liedje ‘Write my name’. Met enige volharding lukte het ons uiteindelijk om de melodie op noe meerstemmig te zingen. Op deze manier bewust bij het leed van de Palestijnse bevolking zijn, was om kippenvel van te krijgen.

  

Ondertussen bleek dat de Sint speciaal voor ons wat lekkers achterliet. Nadat we Kniktieklaas weer goed onder de knie hadden, konden we tijdens de pauze lekker smullen van chocola en speculaas.

Na de pauze doken we in een mix van vertrouwde en nieuwe liedjes.

Samen met de tenoren/bassen die een wonderbaarlijke vermenigvuldiging van aanwezige leden kenden tijdens de repetitie, konden we ons klassiek afsluitlied afronden. Ons nieuw lid Monique was er ondertussen al wat meer vertrouwd mee. Met een chocoladen cadeau voor elk gingen we weer naar huis. Dank uuu, Sinterklaas!

Graag tot de volgende repetitie van 27/12 tussen Kerst en Nieuwjaar!

Verslag en foto’s : Kristel

Zaterdag was het weer tijd om samen te zingen,

Terwijl iedereen binnenkwam, zag ik een bekend gezicht, Monique was er weer, de tweede keer, en dat is fijn natuurlijk : een blijvertje. En ook een nieuw gezicht, Karen kwam vandaag ook eens mee proberen, en wat is de wereld klein, want er waren meteen al wat bekende gezichten : Vera, Jerda, …. . En wat ook super leuk was : Diane was er weer bij, voelt een beetje als thuiskomen hé….

We hadden vandaag duidelijk een seizoen-gebonden programma: op 10 december gaan we in rusthuis Salve kerstliedjes zingen, voor en met de bewoners. Dus oefenden we (bijna) alleen maar deze liedjes. En, je weet maar niet waarvoor het goed is, we zongen ook maar een liedje voor de Sint.

Na de (wel heel erg late) pauze, werkten we nog wat verder aan het liedje : Twee meisjes. Dat kent eigenlijk iedereen, en toch geen gemakkelijk lied. Lutgart nam ons weer mee een stuk op weg. Planning ? Klaar tegen de zomer.

En als steeds, wanneer er iemand nieuw in het koor is, kijken we reikhalzend uit naar ons laatste liedje : Hönsafötter.

Voor wie mee gaat naar Salve : tot 10 december (ik stuur nog een mailtje). Voor de anderen : tot 13 december.

Foto’s : Noek – Verslag : Marc

We stonden vanmorgen alweer te trappelen om aan het zingen te gaan. We trotseerden met plezier de eerste echte winterprik.

Niets kan ons immers tegenhouden. Alhoewel het in de eerste minuten niet echt duidelijk was of we nu in een fotostudie waren beland, of in een repetitielokaal ….

Woensdag 10 december gaan we zingen in rusthuis Salve op de Welvaart (Brasschaat). Dus hoog tijd om werk te maken van ons programma. Op het agenda een Kerstliedje, een Kerstliedje …

En na de pauze : een Kerstliedje, en een Kerstliedje, …..

Uitzonderlijk zingen we nu twee weken na elkaar, dus volgende zaterdag (29/11) zien we elkaar weer, en oefenen we ……………….(vul zelf maar in).

Tot dan !

foto’s : Kristel / verslagje : Marc

Drukke dag vandaag : vanmiddag worden we verwacht in de Promenade. Daar gaan we enkele liedjes zingen op de wereldmarkt van het Mondiaal Overleg Kapellen (MOK, zeg maar).

Dus ….

op het programma de liedjes voor vanmiddag. Maar er stond nog een niet verwacht onderdeel op ons programma. Niet minder dan 4 zangers kwamen vandaag eens mee ‘proeven’ : Nadine, Annemie, Monique en Chris. Welkom dames, en hopelijk bevalt het, en zien we jullie de volgende keer terug. Aan de andere kant van het wiel, zijn er ook mensen die stoppen met het koor. Tijdens de pauze schreven we onze naam op kaartjes om hen te laten weten dat we hen niet vergeten zijn, en dat we het fijn vonden dat zij ook deel uitmaakten van ons Regenboogkoor.

Om 14u. waren we dus op post in de Promenade. Met Lutgart aan de piano gaven we het beste van onszelf. Leuk was ook om te zien dat enkele mensen de flyer van het koor meenamen. Moeilijk om zelf te zeggen hoe het was, maar ik ben in ieder geval fier op wat we daar gedaan hebben, en het is hartverwarmend om te zien dat we er zelf van genieten.

Tot de volgende : verslag Marc

Vanmorgen waren we er met z’n allen weer, voor een paar uurtjes zangplezier. We oefenden de liedjes die we op 8 november gaan zingen in de Promenade. Het MOK (Mondiaal Overleg Kapellen) organiseert aldaar een wereldmarkt, en wij zijn gevraagd om dit muzikaal op te luisteren.

We hebben de volgende repetitie nog (8/11 in de voormiddag) om de laatste puntjes op de “i” te zetten, de ‘i’ van Regenboogkoor, wel te verstaan.

Het was stug doorwerken om al deze liedjes onder handen te nemen, maar toch was er ook nog tijd om wat te converseren in de pauze. We waren vandaag met ongeveer 30. Uniek in onze geschiedenis : we waren met 6 tenoren/bassen. Tel daarbij nog al die enthousiaste sopranen en alten, en je zal me geloven dat het (weer) goed was.

Net voor het gekakel (Hönsafötter) hadden we zelfs nog tijd om met een Zweeds walsje te beginnen : Myskvalsen – (wordt vervolgd).

Tot de volgende keer ! (foto’s Kristel – verslag Marc)

Het weer was niet echt uitnodigend, maar dat kan ons niet tegenhouden. We slalomden tussen de regendruppels door, en waren als steeds op post om samen te zingen.

Deze keer kwamen Mita Kristof ook eens mee zingen. Zoals in alle andere samenkomsten krijg je deze golfbewegingen. Een aantal mensen haken af, om verschillende redenen. En dat is dan met pijn in het hart, langs de beide kanten. En langs de andere kant komen er altijd weer nieuwe zangeresse/zangers eens proberen. Die zijn altijd welkom, want enkel zo kan je weten of het Regenboogkoor is waar je naar op zoek bent. En als dat zo is, is dat alleen maar super, toch ?

We werkten verder aan de liedjes van de vorige keer : Lolo mi boto, Tchiribim, twee meisjes… Maar we genoten ook van Vem can segla, ik ben vandaag zo vrolijk, …. En als steeds als hekkensluiter het Zweedse liedje Hönsafötter. En het is altijd leuk om de reacties van de nieuwe mensen te zien, als het gekakel begint :-).

Deze repetitie vloog weer voorbij …., voor mij een teken dat het weer goed was. We hebben gezongen, we hebben plezier gemaakt, …… en op zaterdag 18 oktober zijn we weer van de partij. Tot dan !

Verslag : Marc

We waren weer op post voor weeral onze tweede repetitie, dit werkjaar. Na Kristien vorige keer, kwamen weer twee zangers ‘meeproeven’, welkom Jerda en Karin. Hopelijk hebben jullie ervan genoten, en zien we jullie volgende keer weer.

Voor de meesten onder ons is de vakantie nu echt voorbij, dat was te zien aan de aanwezigheid.

We hebben tijd genomen om, naast enkele gekende liedjes, om ook een nieuw, en een oldtimer aan te pakken : Tchiribim, en Lolo mi boto.

Lutgart nam ons mee op weg met het lied van Raymond van het Groenewoud : twee meisjes.

We kijken al uit naar de volgende repetitie ……

(verslag(je) : Marc)

E i n d e l i j k,

na de lange zomerstop konden we eindelijk weer aan de slag, samen zingen dus.

Vooral de sopranen waren goed vertegenwoordigd. En na een korte opwarming (hoe ging dat ook al weer Marc ?) kwam het echte werk. We namen de liedjes van voor de vakantie terug door, en het was opvallend dat de meeste nog steeds in ons collectief geheugen zaten.

Je krijgt nu geen opsomming van wie er wel was, of wie niet, maar toch wil ik graag één uitzondering maken : We verwelkomden Kristien, die eens wou komen proeven, en ze vertelde ons dat het haar wel gesmaakt had. Volgende keer is ze in de Veluwe aan het fietsen, maar ik oktober weer op post (bij de sopranen).
Welkom Kristien.

Frieda, bedankt weeral bij het omroepen van de nummers van de liedjes. We hebben goed gezongen, veel gelachen (sommige sopranen merkelijk meer dan de rest van het koor). D U S eind goed – al goed, en we kijken al uit naar de volgende keer.

T o t d a n

Verslag en foto’s : Marc