Categorie: algemeen

E  I  N  D  E  L  I  J  K     was het zover,  we mochten weer gaan zingen, en als ik goed geteld heb waren we vandaag met 29,  dus konden we er meteen flink invliegen ….   Lutgart was verontschuldigd, want die is nog even naar zee, aan het uitwaaien zeg maar.  Ik vermeld hier eigenlijk nooit wie er gemeld heeft dat hij er niet kan bij zijn,  altijd gevaarlijk om iemand te vergeten, hé.  Maar voor Lutgart dus een uitzondering, een dubbele verontschuldiging zelfs : voor Lutgart én voor onze pianiste …    Duuuuuzend kere bedankt aan Ilse die als vanzelf achter de piano ging zitten, en ons mee op toon hielp !

We hebben vooral gewerkt aan het Zweedse liedje Rullande gube, voor de pauze pakten we ook nog de vier elementen aan,  in kanon.

En dan de pauze, veeeeeeeeeel  te kort.   We hebben elkaar immers zoveel te vertellen :      ik ben naar de kapper geweest,   ik ben nog aan het revalideren na mijn heupoperatie, wij zijn naar Duitsland geweest, we moeten een datum afspreken om samen te komen met ons kerngroepje,  wij hebben meer dan 5000 km gereden in het hoge noorden,  ik ben van job veranderd en werk nu in de Welvaart,  ik heb verteld over het duiken,  ik moet nog papieren aan Rita afgeven, ik ben van school veranderd en werk nu in Eduardis (sint),  ik moet nog een fotoke van Irma terugkrijgen (oef : gevonden),  met mijn broer gaat het gelukkig beter,  ik ben het nieuwe schooljaar gestart – we zijn nu pilootschool : papieren papieren papieren…  ,  ik moet nu doorgaan – ga met een vriendin naar Mechelen ,   en nog veel veel meer, en dat allemaal in een kwartiertje.  Ik weet dat jullie deze lijst nog eindeloos kunnen aanvullen.  En we waren nog lang niet uitgepraat !

En daar gingen we weer : Tchiribin, Ik ben vandaag zo vrolijk, Siyahamba, Lolo mi boto, Epo i tai tai  : die derde strofe … 🙂  , I like the flowers, Azikatale,  en natuurlijk onze afsluiter Hönsafötter.

Met dank aan Frieda, om er mee voor te zorgen dat we de juiste partituren vonden. Ze had het ook nog over één of andere club, maar dat heb ik niet helemaal meegekregen.  EN  bedankt aan jullie allemaal : om er bij te zijn,  om samen met ons te zingen,  om jullie verhalen met ons te delen ….. het is fijn in het Regenboogkoor, tot de volgende.

Verslag : Marc  –  foto’s Kristel

Wat vliegt een jaar vooruit,  dit was weeral de laatste repetitie voor de zomervakantie ….

Het eerste deel van de repetitie werkten we verder aan de ‘nieuwe’ liedjes  :  Write my name en Rullande Gube.  En we oefenden ook de liedjes die we voor het afscheid van Irma wilden zingen.

Na de pauze, die eigenlijk geen pauze was, namen we afscheid van een ferme madam,  ‘ons’ Irma.  En dat deden we met onze leden,  en met de leden van Jucundi (het koor van de Jef,  waar Irma bleef zingen tot in oktober ’25, toen het koor van de Jef ermee ophield,  hij was toen 87, en het was goed geweest). 

Het was trouwens Irma die, voor ze in het Regenboogkoor zong, Lutgart vroeg om Jucundi te komen begeleiden op het orgel.   

En hoe konden we beter afscheid van Irma nemen, dan voor haar twee liedjes te zingen.  We zongen ‘Blijf mij nabij” uit het programma van Jucundi,  en  ‘Ik ben vandaag zo vrolijk’ uit ons eigen programma.  Voor Irma was zingen haar leven,  en zo konden we haar op de juiste manier eren :  voor altijd in onze gedachten, Irma !

En zo kreeg ook onze afsluitende zomerdrink een nieuwe invulling,  een afscheidsdrank voor Irma,  en zoals gewoonlijk afsluiting van ons werkjaar.  Lekkere hapjes van Jerry,   en van Wendy die verjaard was, en ook nog hapjes en drankjes van de wereldwinkel,   het kon niet op…

We zien elkaar terug op zaterdag 5 september, dan vliegen we er weer in. 

Voor jullie allemaal :  een fijne vakantie, en tot dan !

Foto’s : Kristel,  verslag : Marc

Er hangen vandaag speciale vibes in de lucht. Is het de zon die de weermannen en -vrouwen ons al de hele week voorspellen? Of de zomervakantie die stilaan lonkt?
We vliegen er dus goed in. We blijven write my name zingen tot het zo mooi klinkt dat je er ook een tedere liefdevolle kracht in kan horen.
En ook voor onze nieuwste Zweedse uitdaging Rullande gube blijven we gaan.
Voor het herdenkingsmomt van Irma op de laatste repetitie zingen we Blijf mij nabij en Ik ben vandaag zo vrolijk.

Tijdens de pauze bljikt dat we twee jarigen onder ons hebben. Ja hoor, onze energieke dirigent Marc en onze immer aanwezige stille kracht Noek zijn de gevierden.
 
Nadat wij mogen smullen van een lekker koekje en een heerlijke fruitspies zingen we hun lievelingsliedjes uit ons repertoire. Met Siyahamba en De vier elementen zetten we onze repetitie verder.
Marc leidt ons met superschwung doorheen deel twee van de repetitie en plots is het al weer 12 u.
Dank aan onze 2 feestneuzen en aan allen om weer zo fijn samen te mogen zingen. Tot over 14 dagen voor alweer de laatste repetitie voor de zomervakantie!

verslag en foto’s  :  Kristel

Deze week kregen we minder vrolijk nieuws :  Irma die jarenlang bij het Regenboogkoor heeft gezongen, en nog veel langer in het koor van de Jef, is overleden.  Volgende maand zou ze 94 worden,  een gezegende leeftijd dus.  We zullen ons Irma altijd blijven herinneren als Irma zonneschijn,  altijd goedgezind.  Ik mag wel stellen dat ze bij ons allemaal een heel bijzonder plekje in ons hart houdt.   We hadden ook graag muzikaal afscheid van haar genomen, maar dat was spijtig genoeg niet mogelijk.  Misschien moeten we eens kijken of we Irma op een ander moment muzikaal nog in de bloemetjes kunnen zetten.  Vooral omdat dit een wens van Irma was, vind ik dat we daar werk moeten van maken.

Normaal gezien zijn onze repetities heel plesant,  als er tenminste geen slavendrijver van voor staat,  vandaag was het werken geblazen,  en dat op een warme zaterdagvoormiddag.   Vooral aan Write my name, en aan Rullande gube werd er stevig gewerkt.  Dan nog vlug wat leuke liedjes om toch nog met een vrolijke te eindigen.

Hopelijk zijn jullie er volgende keer weer bij ……

foto’s = Noek  /  verslag : de slavendrijver

Vorige week woensdag was het een speciale dag, we zijn gaan zingen in de Welvaart.  Op het programma stond een stukje eigen programma (in het eerste deel) en aansluitend hebben we samen met de bewoners van de Welvaart gezongen.

Dit is een èn – èn verhaal.  Langs de ene kant is het fijn om te zien dat de mensen (de meeste toch) er echt van genieten om samen te zingen,  de best gekende liedjes werden uit volle borst meegezongen.

Langs de andere kant is het voor onszelf gewoon fijn om samen te zingen,  dubbel genieten dus.  En wat we vooral niet mogen vergeten, is de steun van ons Lutgart op de piano,  onmisbaar !

Samengevat :  kort en goed,  en we kijken al uit naar een volgende editie.

verslag : Marc

Zaterdag 16/5 was het een soortement algemene repetitie,  we gaan volgende woensdag namelijk zingen in de Welvaart. 

Voor de pauze oefenden we een een aantal oude klassiekers van bij ons,  die we samen met de bewoners van het rusthuis gaan zingen.  We gebruikten deze bundel al bij onze koffiestop,  dat wordt een fijn samenzangmoment.

We willen ons optreden starten met wat liedjes uit ons ons eigen repertorium.  Uit het vooropgestelde lijstje selecteerden we de toppers :  12. Lolo mi boto    20. Lo yissa   37. Siyahamba   60. Epo i tai tai   83. I like the flowers   96. This little light   en  185. Hönsafötter. 

En daarna was het tijd voor een nieuw (Zweeds) liedje : Rullande gube   :  Hey oude man, kan je me een huis lenen, of heb je wat geld in je zakken, zodat ik een doosje snus (snuiftabak) kan kopen.   Voor mij absoluut een leuk lied, en niet in het minst door jullie reacties.  Eerst de blikken van :  m o e i l i j k,   waar komt hij nu weer mee af.  En als we dan het eerste stukje samen proberen, de wenkbrauwen die naar boven gaan :  aaaah,  daar moeten we naartoe. Komt goed :-).

Voor nu,  tot woensdag in de Welvaart,  of tot binnen 2 weken voor de volgende repetitie.

verslag : Marc

Niettegenstaande het verlengde weekeinde waren de meesten van ons weer paraat.  Ik was aangenaam verrast dat we met zo velen waren.  Na de (meer dan geslaagde) koordag van vorige keer weer eens een ‘gewone’ repetitie.

Tijd om aan de slag te gaan,  er passeerden heel wat liedjes de revue.  Vandaag probeerden we hier en daar de puntjes op de i te zetten :  we hebben moeilijke overgangen ingeoefend,  gesleuteld aan teksten & noten.  Bij enkele liedjes spraken we nog af waar we mogen ademen.  Gezien onze gemiddelde leeftijd geen overdadige luxe om zo af en toe eens naar lucht te mogen happen.

En over gemiddelde leeftijd gesproken :  er waren deze week maar liefst 3 jarigen :  Ilse op disndag (als ik goed heb geluisterd) en Karen en Ingrid vandaag.  Karen mocht aan de lijve ondervinden hoe leuk het is als je op de repetitie verjaart  (alles OK met u Jerry ?).  Voor Ingrid een verjaardagswens op afstand, t’is te zeggen : voor haar,  want wij waren natuurlijk tijdens het zingen vlakbij.  Dank Els om het filmpje te maken, en door te sturen.   En het allerbelangijkste :  we constateerden dat deze drie dames, (met nog een hoop andere) de gemiddelde leeftijd van het koor flink naar beneden halen.

En alhoewel zingen voor ons heel erg belangrijk is,  gaat het verder dan dat.  Zo waren we blij dat mensen die er even, of lang, tussenuit waren vandaag weer op post waren. Tijdens de pauze is er, als steeds, heel wat afgebabbeld.  Eigenlijk een te lange pauze,  maar ik heb er om 12u. stiekem nog 5 minuutjes bijgedaan.  Iedereen content.

Tot binnen 2 weken.         Verslag : Marc

Om 9 uur was de keukenploeg op post. Eerste opdracht : de zaal schikken, zodat alles klaar was, ook de buffettafels, tegen dat alle lekkers aankwam  ( ja jaaa, ook de koorleden natuurlijk).

In het eerste deel nam Griet de Meulder ons mee in stemvorming,  we konden aan de lijve ondervinden dat dit echt wel een verschil maakte.  Na de pauze zongen we nog enkele van onze eigen liederen,  waarbij we nog feedback kregen,  bedankt Griet.

En dan was het tijd om aan te schuiven aan het buffet. Lutgart mocht het buffet openen en al gauw waren we allemaal lekker aan het smikkelen, en aan het knabbelen,   en  ……  aan het babbelen.  Ondertussen was het beginnen regenen, maar geen paniek,  dat zou vast allemaal wel goedkomen.

En inderdaad,  rond half drie vertrokken we richting dorpsplein van Hoogboom.  Onderweg en aldaar kregen we nog wat extra informatie over de goede oude tijd in Hoogboom.  En,  we ontdekten dat naast ondergetekende ook Jerry zijn diensplicht vervulde in de Bauwin kazerne,  hij heeft mij als het ware afgelost.  

En dan was het tijd om terug te keren,  en aan te schuiven aan het desserten buffet,  dit keer in de voetsporen van Noek.  En ook nu weer   l e k k e r ……   

Besluit :  wat fijn om eens wat meer tijd te hebben,  tijd om te vertellen,  tijd om te praten en te luisteren naar het wel en wee van elkaar.  En naar huis te gaan met heel veel goesting om binnen 2 weken weer te komen zingen.  BEDANKT aan jullie allemaal :  omdat jullie erbij waren,  voor al het lekkers dat jullie meebranchten,  en voor alle hulp (voor – tijdens – en na).  DANK JE WEL !

En tot binnen 14 dagen

verslag :  Marc   foto’s : Ingrid, Noek, Eric, Kristel, Marc, ….

Vanmorgen waren we weer met z’n allen op post,  we verwelkomen Roger,  die er op de koordag de smaak van te pakken kreeg,  en vandaag eens kwam proberen.   Weeral een nieuwe bas/tenor.   Ook een warme welkom aan Wendy, doe nog maar net uit haar winterslaap is, en weeral komt meezingen.

Vandaag een aantal ‘nieuwe’ liedjes geprobeerd.  En genoten,  jullie toch ook.  En het feit dat het stilaan echt lente wordt helpt natuurlijk ook,  al dat mooie, frisse groen.   De noten kwamer er daardoor allemaal net iets vrolijker uit.

Tijdens de pauze mochten we allemaal op auditie komen bij Jerry, er werd immers de laatste hand gelegd aan de menu van ons buffet voor de volgende repetitie.  We krijgen daarvoor eerst ‘stemvorming’ van Griet De Meulder.

En na het buffet gaan we de geschiedenis van Hoogboom een beetje verkennen.  We trekken naar het beschermde dorpszicht van Hoogboom, en luisteren naar de stemmen uit het verleden.   En dan wandelen we heel wat wijzer (hopelijk) terug naar ons oefenlokaal, om aan te schuiven aan het dessertenbuffet.

Gespot in de zaal :  dit leuke bericht dat Warre voor de poetsvrouw schreef,  hoe lief,  en nog een laatste foto.

Aftellen dus maar,  tot binnen twee weken ….   (verslag : Marc     foto’s : Kristel, Renate en Noek)

21 maart 2026  :  koffiestop  t.v.v. Broederlijk Delen

Zaterdag pakten we een oude traditie weer op,  we organiseerden een koffiestop.  Altijd best even spannend vind ik, want het is toch fijn als er dan wat mensen op af kwamen.   We spraken wat vroeger af, om de zaal te schikken, en op deze eerste lentedag werden de tafels vrolijk versierd met een bloemeke.  Alle lekkers werd mooi gepresenteerd op den toog.  De koffie stond te pruttelen en het water voor de thee was klaar.  Voor onszelf hadden we een plek gevonden voor en op het podium.   We waren er helemaal klaar voor.

Een beetje voor tienen begonnen onze gasten toe te komen.  En na een (klein) academisch kwartiertje werd het startschot gegeven.

Voor de pauze hielden we een soortement ‘open repetitie’.   Bij de gekende liedjes leek het wat meer op een voorstelling, maar bij de minder gekende liedjes was het dan eerder het leven zoals het is.

We namen onze bezoekers mee op een korte wereldreis :  Bella ciao, Lolo mi boto, Siyahamba, Epo i tai tai, Brureslått, Vem can segla,  Ik ben vandaag zo vrolijk,  Johnny come down,  Myskvalsen en Twee meisjes.

En daarna was het tijd voor een (lange) pauze.  

We schoven aan,  aan het buffet, en genoten van al het  lekkers,  en van een gezellige babbel met elkaar.

Na de pauze gingen wij aan de tafels onze gasten zitten,  om samen nog een aatal volksliederen te zingen. En ook dat was gezellig ….    Veel te snel was het tijd om af te ronden, en dat deden we in stijl, met Hönsafötter.   We namen afscheid van onze gasten,  en door de vele helpende handen was de afwas al snel gedaan,  alles opgeruimd,  en  …..          de centen geteld :  er zaten 321,01 eurokes in het mandje.   We hadden met het kerngroepje afgesproken dat wij als koor de onkosten zouden dragen,  dus dit hele bedrag wordt overgeschreven naar Broederlijk Delen.

Dank aan iedereen !   En tot binnen twee weken ….

verslag : Marc            Foto’s :  Noek en Erik